تبلیغات
گذر عمر - نحسیِ‌ی ترین!!
چهارشنبه 25 دی 1392  12:06 ب.ظ    ویرایش: چهارشنبه 25 دی 1392 12:49 ب.ظ
نوع مطلب: زندگی ،

مطلبی که در ادامه می‌آید را جناب امینایی برایم ارسال کرده‌اند. موضوعی که این روزهای خیلی با آن روبرو هستیم. صبح با همسرم در مسیر کار در مورد اینکه چقدر والدین (به ویژه مادران) روی درس و سلامت و ... کودکان و نوجوانان و حتی جوانان‌شان حساس هستند صحبت می‌کردیم. می‌گفتند با دوستی صحبت می‌کرده‌اند که کاش زودتر امتحانات تمام شود،‌پدرم درآمده است؟؟‍‍ کویی خودش امتحان دارد!! بسیاری از اوقات والدین بیش از خود فرزند در فشار هستند. این روحیه، فشار مضاعفی را بر بچه‌ها وارد می‌کند. در بسیاری از مراجعات ما که دانش‌آموزان با اضطراب تحصیلی توسط والدین می‌آیند بعد از چند جلسه به این نتیجه می‌رسیم که باید والدین را و نه کودک را درمان کرد!!

بگذرم، متن را بخوانید در مورد این است که ترین‌هایی که ما برای فرزندان یا حتی خودمان وضع می‌کنیم ریشه‌ی بسیاری از مشکلات است. امروز صبح با یکی از دانشجویان ارشد قبلی‌ام که ظلم مسلمی در دانشگاه بیرجند به او رفته بود و من هم متأسفانه نتوانستم کاری برایش بکنم تماس گرفتم. شنیدم کمر درد است گفتم احوال‌پرسی کنم. گفتم مقاله‌ات چی شد و پژوهش می‌کنی یا نه؟ پاسخی داد که لذت بردم. گفت می‌خواهم کارهایی را انجام دهم که از آن احساس لذت بیشتری می کنم! یا به تعبیر این حکایت احساس خوشبختی بیشتری می‌کنم. هر چند اگر با او به انصاف برخورد می‌کردیم چنین حالتی نسبت به پژوهش نمی‌داشت.


کاش وقتی بچه ها میرن مدرسه بهشون بگیم : 

من نمی خوام تو بهترین باشی
من فقط می خوام تو خوشبخت باشی
اصلا مهم نیست همیشه نمره هاتو 20 بگیری
جای 20 می تونی 16 بگیری اما از دوران مدرسه و کودکیت لذت ببر.
از "ترین" پرهیز کن
خوشبختی جایی هست که خودت رو با کسی مقایسه نکنی
حتی نخواه خوشبخت ترین باشی
بخواه که خوشبخت باشی و برای این خواستت تلاش کن....................
من فکر میکنم از وقتی به دنبال پسوند "ترین" رفتیم، خوشبختی از ما گریخت.. از 19.75 لذت نبردیم چون یکی 20 شده بود..
از رانندگی با پراید لذت نبردیم چون ماشینای مدل بالاتری تو خیابون بود.
از بودن کنار عزیزانمون لذت نبردیم چون مدرک تحصیلی و پول توی جیبش کمتر از خیلی های دیگه بود.
می خوام بگم خیلی از ما فقط به "بهترین،بیشترین و بالاترین" چسبیدیم و نتیجه ان نسل های افسرده و همیشه گریان شد..
شاید لازمه تغییر جهت بدیم یا حداقل اجازه ندیم نحسیِ "ترین" دامن بچه هامون رو بگیره
 

   


نظرات()   

گذر عمر

حرفهای ما هنوز ناتمام،‌ تانگاه می كنی وقت رفتن است.... قیصر امین پور