جمعه 16 خرداد 1393  09:31 ب.ظ    ویرایش: شنبه 17 خرداد 1393 12:19 ق.ظ
نوع مطلب: زندگی ،

یکی از خوانندگان وبلاگ در حاشیه‌ی یکی از مطالب کامنتی گذاشته‌اند به نام مستعار وروجک. سری به وبلاگ‌شان زدم و از مطالبی که گذشته‌اند که بیشتر شعر است و جملات تأثیرگذار، لذت بردم. یک پست ثابت گذاشته‌ان که این مطلب است: باران رحمت خدا همیشه می بارد،تقصیر ماست که کاسه هایمان را بر عکس گرفته ایم! شما را هم دعوت می‌کنم مطالب ایشان را بخوانید و برای‌ این دوست نادیده آرزوی موفقیت و تندرستی دارم.

در آخرین شعری که گذاشته‌اند و من در ادامه‌ی مطلب آن را می‌‌آورم به نکاتی اشاره کردند که شاید راه‌حل بسیاری از مشکلات ما باشد. آنهم درک متقابل همدیگر و مهربان بودن است. حتی با یک لبخند و یک سلام. این روزها حال ما زار است. همه در عجله هستیم و از کنار هم بی توجه رد می‌شویم. اگر هم کسی به کسی توجه کند، و بخواهد به کسی مهربانی کند، تعحجب می‌کنیم و بعضاً بخل می‌ورزیم. تصور می‌کنیم کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه است! این است حال روز جامعه‌ی ما که بعضاً ارزش‌های انسانی و اسلامی کم‌رنگ شده‌اند. این شعر را بخوانید. عنوانش دل‌خوشی ساده است. بیایید  دل‌خوشی‌های ساده را از دیگران دریغ نکنیم.

دلخوشی ساده

دل آدم ...چه گرم می شود گاهی ساده...

به یک دلخوشی کوچک...

به یک احوالپرسی ساده...

به یک دلداری کوتاه ...

به یک "تکان سر"...یعنی...تو را می فهمم...

به یک گوش دادن خالی ...بدون داوری!

به یک همراهی شدن کوچک ...

به حتی یک همراهی کردن ممتد آرام ...

به یک پرسش :"روزگارت چگونه است ؟"

به یک دعوت کوچک به صرف یک فنجان چای !

به یک وقت گذاشتن برای تو...

به شنیدن یک "من کنارت هستم "...

به یک هدیه ی بی مناسبت ...

به یک" دوستت دارم "بی دلیل ...

به یک غافلگیری...

به یک خوشحال کردن کوچک ...

به یک نگاه ...

به یک شاخه گل...

دل آدم گاهی ...چه شاد است ...

به یک فهمیده شدن ...درست !

به یک لبخند!

به یک سلام !

به یک تعریف به یک تایید به یک تبریک ...!!!

و ما چه بی رحمانه این دلخوشی های کوچک و ساده را از هم هم دریغ میکنیم و تمام محبت و دوست داشتن مان را گذاشته ایم کنار تا به یک باره همه آنها را پس از مرگ نثار هم کنیم.

   


نظرات()   

گذر عمر

حرفهای ما هنوز ناتمام،‌ تانگاه می كنی وقت رفتن است.... قیصر امین پور