تبلیغات
گذر عمر - در حاشیه افتتاح سمن رویش
پنجشنبه 19 بهمن 1396  07:08 ب.ظ    ویرایش: شنبه 21 بهمن 1396 06:45 ب.ظ

امروز بعد از تقریباً یک سال کار در قالب طرح ارتقاء تاب‌آوری اجتماعی زنان و خانواده‌های استان خراسان جنوبی، در حلسه‌ی افتتاح سمن (سازمان مردم نهاد) رویش روان و تندرستی خراسان جنوبی که به همت جمعی از همکاران دغدغه‌مند تشکیل شده در روستای حاشیه‌ی شهر (حاجی‌آباد) شرکت کردم. فرصت شد در جلسه‌ای ساعاتی را در حضور خانم‌های آنجا باشم بعد از مدت‌ها به طور مستقیم در جریان بعضی مشکلات قرار گیرم. چند نکته که در این 4 ساعت در ذهنم باقیمانده به شرح زیر است:

::  خشکسالی و در کنار آن عدم اتخاذ سیاست‌های نادرست موجب شده روستای حاجی‌آباد به یکی از محله‌ای حاشیه‌نشین بیرجند با تمامی مشکلات ناشی از حاشیه‌نشینی تبدیل شود و عملاً روستای با قدمت حاجی‌آباد را به دو بخش مردم محلی (با وضعیت خوب) و مهاجران (حاشیه‌نشین‌ها)‌تبدیل کند.
:: بیکاری و شاید مهم‌تر از آن فقر فرهنگی مهم‌ترین مشکل اکثر ساکنان مهاجر است و خود ریشه‌ی بسیاری از آسیب‌های بعدی. این دو بعد هم مثل خیلی کارهای دیگر شعاری نیست که مسئولین بتوانند به راحتی انجام دهند و تا این موارد برطرف نشود ریشه‌ی مشکلات هم سرجای خود باقی است.
:: کارهای زیادی در حاحی‌اباد شده. بنری نصب بود که چیزی نزدیک یک میلیارد تومان صرف آسفالت و سنگ‌فرش و بلوک خیابان‌ها شده. در چندین فضای سرپوشیده ورزشی و حسینه‌ای که به بزرگی آن کمتر در بیرجند حتی داریم ..... اما کاش ده در صد این کارهای دولتی و خیریه صرف ایجاد برنامه‌ای مولد و رفع زیربنای مشکلات آنجا می‌شد.
:: رئیس پرتلاش شورای حاجی‌آباد (که در راه اندازی سمن کمک بسیار زیادی هم کرده بود) می‌گفت اگر در بلندگو بگوییم سبد کالا می‌دهیم صدها نفر جمع می‌شوند ولی اگر بگوییم بیایید که قرار است آموزشی بدهیم یا دعایی بخوانیم، به زور چند نفری جمع می‌شوند. تحلیل درست او این بود که مجموعه‌ سیاست‌هایی که در این چند دهه به کار برده‌ایم، روحیه مولد بودن و کار کردن تخریب کرده است. ضمن اینکه از این رویکرد به نیاز ساکنین هم می‌توان پی‌برد: تا نیازهای زیربنایی را برطرف نکنیم نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم نیازهای متعالی شکل گیرد.

همکارانم در سمن رویش کار سخت و مجاهدتی سنگین را برای کم کردن آلام زنان سرپرست خانوار پیش‌رو خواهند داشت.

   


نظرات()   

گذر عمر

حرفهای ما هنوز ناتمام،‌ تانگاه می كنی وقت رفتن است.... قیصر امین پور